Hayvanların (y)okunu yiyen istismarcı bir güruh, hayvanlar üzerinden rantla beslene beslene kudurmuşlar. Kuduruk kuduruk düşünmüşler:

“Mamaydı, merhametti, çevreydi…diye rol kese kese hayvanlıkta dip yaptık. Bundan sonra insan olma tehlikemiz kalmadı. Buldog, pitbul, bandog, dogo…hiçbirisi bizim kadar saldırgan ve tehlikeli olamaz. Biz bundan sonra çocuk, yaşlı, engelli…kim olursa olsun duraksamadan saldıracağız. Hayvanca saldırdığımız için insanlara verilen cezalardan da kurtulacağız. Kendimizi aşılatmayacağız. Sahiplendirmeyeceğiz. Ağzımıza maske taktırmayacağız. Yoldaşımız hayvanları da saldırtacağız. Bize karşı çıkanları hayvan düşmanı ilan edeceğiz. Nasıl olsa hayvanca eylemlerimizi desteklemeye hazır gazeteler, televizyonlar, sosyal medya…çok. İnsanların tepkileri yoğunlaştığı zamanlarda birkaç it eniği öldürür yol kenarına atarız.”

Bu kuduruk havlamayı anlamayan eşşekler bu güruha alkış tutmuşlar. Eşşekler kendilerinin de hayvan olduğunu ve haklarının savunulacağını sanmışlar. Oysa kuduruk güruh itleri bile savunmuyormuş. Sadece kendi itliklerini savunuyorlarmış.