Hayvanlar komününde çakallar gücü ele geçirmişlerdi. Kurtlar ve aslanlar bir dönem bedenlerine kazık geçirilip ateşte kızartıldıkları için yılgınlığa kapılmışlardı. Çakala çakal demiyorlar, kurt çakal veya aslan çakal diyorlardı. Maksat çakalların çakallığına maruz kalmamaktı. Fakat devir döndü, gün oldu, kurtlar ve aslanlar tabiatlarının gereğini yaptılar. Komün yönetimini ele geçirdiler. Artık kurt istediği gibi uluyabiliyor, aslan istediği gibi kükrüyordu. Çakallar ise çakalca dikta döneminden kalan alışkanlıkları, saldırganlıkları, azgınlıkları üzerinden egemenlik ortamı yaratmak için kuduzca-çılgınca tuzaklar kuruyorlardı. Bir gün bütün çakallar aslan-kurt topluluğuna saldırdılar. Şizofren, kuduz, çılgın çakallar aslanların kükremesini, kurtların ulumasını önlemeye kalktılar. Çakallara yılanlar da tıslayarak destek veriyor, ıslık gbi tıslama sesleri ile âfâkı sarmaya çalışıyordu. Ama yapamadılar. Çakalların burnu kırıldı. Kuyrukları olmasa kasnakları da dağılacaktı. Kuyruklarını kıstırıp "hak, hukuk, şefokrasi..." diye ağlaşarak inlerine tıtkıldılar.