Ziyad bin Ebih diye bir adam vardı. Önceleri Hz.Ali'nin valisiydi. Ama babasının kim olduğu belli değildi. Zaten "Ebih" babasının oğlu manasına geliyor. Babası??? İşte bu Ziyad'ı kendi tarafına çekmek isteyen Hz.Muaviye Ziyad'ı babasının oğlu ilan etti. Hz.Muaviye'nin babası Süfyan bin Harb! Ziyad kendisine bir baba bulunca Hz.Ali'ye ihanet etti. Çünkü Ziyad "anasının sütü ile babasının suyu" arasında boğuluyordu. "Babasının oğlu" piç demenin örtük biçimi idi. Hz.Muaviye Ziyad'ı güya piçlikten kurtarmıştı. 

Birilerinin bir yerinde derin bir ârıza varsa hainlik, enbilik, dümbüklük, hırsızlık...her şeyi yapar. Bu davranış aşağılık varlıklar açısından telafi mekanizmasıdır. Atalarımız "asıl azmaz, bal kokmaz, kokarsa yağ kokar, aslı ayrandır" demişler.  Aslı problemli olan babasının oğlu mayasızlardan bir halt olmaz. Dürüst iş insanı, kamu görevlisi, politikacı olmaz. Bunların zihniyetinde alçaklık kalite ayarıdır/göstergesidir.

Tamam anladık, CHP'li başkanlar anasının ak sütü gibi temizdir. Hırsız değiller; rüşvetçi, rantçı, irtikapçı, ihaleci değiller. Üstlendikleri kamu görevini en iyi biçimde yerine getirmek için günde 30 saat çalıştılar. Ama başarılarından korkanlar onları pislik çukurunda yüzdürmek istiyorlar. Silkiyorlar.

Sahte diploma, uçak dolusu dolar, deryalarda sörf, yurt dışında muaşaka, villa, oluşturulan fon, hileli kurultay...Bunların hepsi kökten, dipten, külliyen yalandır, iftiradır, kumpastır. Fakat tutuklamalar ve itiraflar (iftiralar değil!) Parti'ye karşı illuminati türünden bir tasallut olduğunu düşündürüyor. Ya yarın-öbürgün mesela Ekrem İmamoğlu "ben CHP'yi batırmak için görevlendirilmiştim" derse ne olacak? Hayır yani, demez de, atalarımız "olmaz olmaz deme, olmaz olmaz" demişler; bir de "Karadeniz'i ateş alır mı, ihtimal" demişler. Birileri "beraber" çaldık diyorsa ya bir hırsızlık vardır, ya bir oyun.

Bir şey yapmak lâzım. Bir kurultay daha yaparlarsa belki yollarını açarlar.